აგრია (–აგრეა)

1. აგრე არის.
    

   „მართალსა ბრძანებთ, ნათქვამი მეც მომწონს, სწორედ აგრია“ („მთათა ერთობა“).

2. აგრემც იქნება, აჰანდე.
    

   „ჩამოგიდნი აგრია, შე დამწვარო!“ („დარეჯანი“, V); ჩამოგიდნი, აგრია, ვაჟავ, ობოლავ, ტიტველ-შიშველო“ („დარეჯანი“, I);

   „ანაწერიმც ხარ, აგრია, ზეგვე თორღვაის თოფისა“ („მონადირე“, II).

   იხ. აგრეთვე: აგრიადა, აგრიანე
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.