- შენ ნუ მომიკვდები დაცინვით ეტყვიან, როცა ვინმეს არ უჯერებენ რასმე ისე შენ რა გითხრა! შენი თავის გახეთქამ! „იტირე, შენ ნუ მომიკვდები, თვალებს დაითხრიდი, მიუგო კოდალამ („დიდებ. საჩუქ.“).
- არ მოგიკვდე (არ მომიკვდე) გეფიცები, გარწმუნებ, გაგიგონია? შენგან არ მიკვირს?.. ამისთვის უყვარდათ ისინი ქართველებს და დღესაც გვიყვარს.
- აბა, არ მოგიკვდე და არ მომიკვდე, საქართველოს სახელი, რაც ფარნაოზის ხელში ვიყავ ერთხელაც არ გამიგონია. უღმერთოები, ურჯულოები იყვნენ („დიდი წიფელი“);
- მეკითხოს მაინც, ავუხსნა საქმის ავი და კარგია. მე არ მოგიკვდე! – მეძახის: „აქედან დაიკარგია!“ („გოდება წინასწარმეტყველისა“);
- მე არ მოგიკვდეთ.. უფროცა ჩამოვარდება მტრობაო („მოგონება“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი