მლოცავისაგან შესაწირავად მიტანილ სანთელს აანთებს და სათანადო ლოცვას ეტყვის.
- (ხევისბერი) „მარჯვენა მომტყდეს მაშინ, როცა ქვეყნისა და ჩემის ლაშარის.
- ჯვრის ორგულს ან საკლავი დავუკლა და ან სანთელი მოვუნთო“ („მოკვეთ.“, მოქმ. VI, გამოსვ. V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.