დაცლის, ძირამდე დალევს.
- „გაუმარჯოს, გაუმარჯოს! მოცალა, მოცალაო“- ისმოდა აღტაცებული ხმა. („ჩხიკვთა ქორწ.“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.