იტყვიან არასასიამოვნო ამბის გაზვიადება-გაძლიერების მიზნით: ღმერთმა დაგვიფაროს, ღმერთმა ძლიერი მტერს შეამთხვიოს ამბავი, მტრისას
- „უძილო, მშიერ-მწყურვალნი, მტერს, რომ ჩვენ მაშინ ვიყვენით, ბედმა გვიმუხთლა ტიალმა, გავცუდდით, გავირიყენით“ („ბაკური“).
- მტრის კარს (ა) იგივეა, რაც ისეთი მტერს. ფშავშიაც უზნავ დავრჩები, ჩემ მოქმედება მტრის კარსა („ფშაველი და...“, XI);
- ჩვენ მივედით, დავგაცქერდით ჩვენს ბინადრობას, და მტრის კარს ისეთი სანახავი, ჩვენ რომ იქ სანახავი ვნახეთ („ერემ-სერემ სურემიანი“). მტერს ნურა კარგი! - იტყვიან, როცა უიმედობის გამოხატვა უნდათ, „მტერს ნურა კარგი, მარტოკამ ბევრი ვერა მოახერხოს-რა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. II, გამოსვ. II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.