 |
 | |
მუნათ-ი
დაყვედრება, დამადლება.
- „ნეტავ ვინ ძალით კი წაგვართომდენ სასკოლავედ შვილებსა:მაშინ ქვეყნის მუნათშიით და პირშიით გამოსულები ვიქნებოდითო“ („ხევსურეთი“).
- მუნათისა დაყვედრებული - „მუნათისა არაფერი გვინდა, ჩემო ძმაო“ - სთქვა დიაკვანმა (ვარ.) („პაპასი და ..“)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |