რაც ყეფს, ყივის. ნეტავი ერთხელ მყეფარი არწივი კიდევ მაჩვენა („მონადირე“, I).
ენამახვილი კაცი, რომელმაც ქორწილში შესაწევრის.
მიმტანის ვინაობა და შესაწევრის რაობა და რაოდენობა უნდა გამოაცხადოს. მან ამავე დროს უნდა იხუმროს, ხალხი გაართოს. მეფე-დედოფლის წინ იდგა „მყეფარი“ რომელიც ჩამოართმევდა ყველას ზღვენს („ფშაველი და...“, IX)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი