 |
 | |
მცხრალ-ი
სავსე (მთვარე).
- ილევი, მაინც ანათებ, მცხრალს ხომ რა ქება გჭირია? („მთვარეო...“);
- ჯიხვმა თქვა სალის კლდისამა, მთვარე რომ იდგა მცხრალადა („ჯიხვის ვედრება“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |