მწიკვლ-ი

1. ზნეობრივი უწმინდურება, შეცოდება
    

   შემდეგისათვის მას ფიქრობს, არ უღალატოს სიმართლეს, ერიდოს მწიკვლსა ყოველსა, დაუმეგობრდეს სინათლეს („უიღბლო იღბლიანი“, V);

   მწიკვლი ენა - ავი, ბინძური ენა. ვაჰმე, ვინა ხარ? გაქვს მწიკვლი ენა (თარგმ.) („ქაჯი“).

2. ჭუჭყი, სიბინძურე, უწმინდურება.
    

   ენითა ბოროტთა, აღსავსეთა მწიკვლითა შემწამეს თავი შენი („გოდება დიაკვნისა“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.