ღარიბული; სადა , უბრალო, მარტივი.
- აგონდებოდა თავისი ჩამოთოვნილი მთებია.., თავისი ქოხი მწირული, სამოთხედ მისაღებია („გველისმჭამელი“, I);
- (მთაო) სალის კლდეებით ამაყობ, თოვლითა, ყინულითაო; კენკეშა-ურძან-ქუჩითა პირიმზე მწირულითაო („მთა და ბარი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.