ვინც ან რაც ხევს. აქ: ზვირთების მჭრელი.
- მესმოდეს დაულეველი ზვირთების ჩქეფა, ზრიალი... წყლის მხევის ორაგულისა ორკაპის ბოლოს შრიალი (უფროც დაბნელდი, ღამეო“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.