გამწარებული; დაჟინებული, გაჟინიანებული; გამალებული.
- გოჩს ხორცი არ სტკიოდა, არამედ სული რაღაცას ითხოვდა გაბეზრებული („გოჩი“); მეწისქვილე თავგადაგლეჯილი ტრიალებს.
- გაბეზრებულს წისქვილს გადაუბნევის იმისთვის თავ-პირზე ფქვილი („წისქვილი“);
- ჩავწევით თუ არა, გაღმას გორაზე ერთი მგელი ასტყდა დაიწყო ყუილი ბოხის ხმით, ტყე და მთა უხმობდა იმის გაბეზრებელს ხმის („საშობაო მოთხრ.“ –– სტუმრები): გამაიმტერევა არაგვი გაზაფხულობით შავია.
- მუქარით ანგრევს მიდამოს გაბეზრებული. ავია (გულო, რას დაჰღონებულხარ").
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი