გათხეფ-ს

1. ლაფით გათხეფს ტალახით გასვრის, მოთხუპნის.
    

   გვიყვარდა, მავეხუმროდით, უწოვდით ტყავსა კალთაზე.

   ან გავთხიფოდით ლაფითა, მაგრამ არ გაწყრის ამაზე („ივ. კოტორ. ამბავი“, II). (გადატ.)

   იხ. აგრეთვე: გავთხიფოდით
2. სირცხვილს აჭმევს, შეარცხვენს.
    

   „წიწოლამ ლაფით გაგვთხიფა, გაგვექცა სირბილიანი! („ბახტრ.“, XVI).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.