ამა თუ იმ ადგილის მფარველი წმინდა სული (თუშ-ფშავ-ხევსურთა ძველი რწმენით). მონადირეს ჩვეულებად აქვს, უცხო ადგილას როცა მიდის სანადიროდ, სანთელს წაიღებს.
- „ადგილის დედას დაუნთოს, რომ იმან ხელი მოუმართოს („მონადირე");
- ადგილის დედის სამხვეწროდ სანთელი მედვა უბეში („მონადირე“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.