ხელ-მხარს ვეღარას ადნობს — ვეღარაფერს აკეთებს, ვერ მუშაობს
- „აბა რითა, შენ გენაცვალოს პაპა, წაიბურტყუნა მოხუცებულმა, დარჩომილი კაცი გახლავარ, ხელ-მხარს ვეღარას ვადნობ“ („შთაბეჭდილებანი“).
- თვალებს ადნობს დაჟინებით, სიყვარულით, სურვილით უცქერის. მეც მინდა წყალი მივართო, ვუცქერ, ზედ ვადნობ თვალებსა („სიზმარი“);
- შენს ყოფნას ვადნობ თვალებსა, ვსდარაჯობ გამგელებული („ქებათა-ქება“ — მოქუჩდენ).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი