ძალიან დასველებული, გაჟღენთილი
- გაჟინთული ვარ ერთიან ცივის ნაწეიმის ცვრითა („მონადირე“, III). (ფიგურ.) სასმლისაგან გაჟინთული ფშაველი ...ხანდახან თავის „დიდს ბატონსაც“ გაეხუმრება ხოლმე („ლაშარობა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.