გარექცევ

1. შიდა გვერდის გარეთ მოქცევით, გადაბრუნებულად (ტანსაცმლის ჩაცმა)
    

   (ივანე) მუდამ იცვამდა თხის ტყავსა გარექცეე, ბეწვი ჩნდებოდა („ივ. კოტორ. ამბავი, II);

   (იოთამს) ტანზე გარექცევ ნაცვამი ჯიხვის ტყავის კალთებიდან ორთქლმა დაუწყო პირისახეზე ადენა („როგორ გაჩნდენ ბუები..“

2. წინაუკმო, შებრუნებით, უკუღმა (აზრის გაგება).
    

   შეიძლება სოფლის „კანცელიის“ მწერალმა დიდებულის პუბლიცისტის აზრი გარექცევ გაიგოს („ფიქრები“,- ბერნემ...).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.