გატყვრებ-ა

1. ქუხილის, ჭექის ხმა: გავარდება.
    

   კიდევ გაისმა ხივილი..ცა გატყვრა... ნიავ-ქარია („არწივი და ყვავი).

2. უზომოდ გაძღება, გასკდება.
    

   „აჰა, გასკდი, გატყვრი! - ეუბნება მზექალა (წიწმატას) („ბერდიხა“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.