ძაფივით გაპიმული.
- (ფიგურ.) მთვარისაკენ მიპჰყრობილ მგლების თეალებიდან ზიზღის, სიძულვილია, სისხლის ძიების ისრები იყო გამაფული („ამოდის, ნათდება“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.