(მთიბავი) მარტოკა, (ცალად მღერის (როგორც წესი, გვრიწავენ დატირების ტექსტს). გვრინი ცხრამარცვლიანი თეთრი ლექსია.
- ამ ტირილს მთიულები გვრინვენ („შთაბეჭდ.“);
- არც ჯიხვნი აიშლებიან, არც-როს მთიბლები გვრინავენ („ბნელეთი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.