ფიქრობს, იგონებს.
- თქვენ როცა გხედავთ, ტივლებო, მუხლს გიურით, გული ღონობსა, თქვენფერად სიამაყესა გატაცებული გონობსა („თქვენი ჭირიმე, ჰოი, მთებო“). ..
- და გაუღიმა, გაუგო, რადაც ივანე ღონობდა, ან თავის გასამართლებლად რომ მარჯეე სიტკვას გონობდა („ივ. კოტორ. ამბავი“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.