გორი, წამოშვერილი კონცხი გორისა.
- „ნამდვილია, მწყემსებმა გატეხეს ხმა... იქ, გადასახედში, გორის ცხვირი დაისვენესო“ („მოკვეთილი“, მოქმ. V გამოსვ. III).
- გორის ფხა - „გორის ზურგი“ (ა. შან.).
- ირმები დიდს ფერდოს შეუდგნენ,ერთს გორის ფხას დაადგნენ და იმაზე მიდიოდენ („უძლ. ვირი“, II). მზეც მიეფარა გორის ფხას, თან გაიყოლა სხივები (უიღბლო იღბლიანი“, X).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.