გორით(ა)

1. გორიდან, გორაკიდან.
    

   –მოგვეშველენით. კაცებო! ძახილი მოღის გორითა („ნანგრევთა შორის“, I). გორით(ა)

2. ქალაქ გორიდან.
    

   ჰა ბეჩავ, სანდროს მოუვა გორით წერილი ძმისაო (*** „ჰა ბეჩავ“...).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.