უბედური, საწყალი (იტყვიან შებრალებისა და მოფერებისას).
- „დავსილო ხმალაო, დავსილო დასწესდი განა მამაჩემისაკე, ბეჩავო, განა?!“ („ბათურის ხმალი“, II);
- „ერთი დეკეული კლდეზედ გადამივარდა, ნაწვიმი იყო, უფრო იმით დასხლტა ის დავსილი!“ (ვარ.) („პატარა მწყემსი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.