დაიწურებ-ა:ცრემლად მდუღარედ დაიწურება

1. ბევრ ცრემლს დაღვრის დახოცილთ არვინა ჰგლოვობს, არ დაწურულა ცრემლადა („ბუნების გლოვა“). (გადატ.) კოკისპირულ წვიმას მოიყვანს. სულ სხვა ვარ, როცა ღრუბელი მდუღარედ დაიწურება („ზოგი დრო მოვა“).
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
2. მზე დაიწურვება
    

   მზე დაიწურა გორის პირს... არსად სჩანს დიასახლისი („დამშეული“).

   იხ. აგრეთვე: დაეწვერებ-ა:მზე დაეწვერება
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.