ნამუსის შემნასავი, პატივის დამდები, ნამუსიანად გამხდელი.
- არ შეგშვენის, გულო პატიოსანო, ჩემო დამნამუსებელო, ჩემო დამკაცებელო... შეუტეა, შავბნელობა („საზაფხულოდ); (ირონ).
- შემარცხვენელი.
სინონიმი: „უყუროს კაცმა მაგ ჩემს დამნამუსებელს. წუხელ შუაღამისას მოსული კაცი მუელი. და აბა თუ სად გამოჩნდეს“ („სცენები“. ფშ. ცხოვრ, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.