შინ ან ზვავისაგან უსაფრთხო ადგილზე მისატანი, დასაბინავებელი (ძნა, თივა...).
- (გამახარემ) სამოცამდე თივა ააგო მთაში (თივა—5 6 ფუთამდე). მაგრამ ისიც „დასაგულო“, ისეთ ბინაზე დასაყენებელი, რომ თოვლის ზვავს არ „ დაელია“. არ „ჩამოეყარა“ (ფშაველი და...“, III);
- სხვას დაჰრჩა დასაგულები თივა ზვავების მსხუერპლადა („შემოდგომა მთაში“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.