დასაყვავებელი, დასამშვიდებელი, დასაწყნარებელი, ანუგეშებელი (მაგ., ატირებული).
- წვიმა მოდიოდა და ალბობდა · მდელოს. მზე ათბობდა, ნიავი დასათირებელ სიმღერას უმღერდა („ბუნ. წიაღი“); „მოგართმევ, რა გეჩქარება, ჯერ პური ესჭამოთ ხმელია“, წიწილის დასათირებლად ბატონიც ამის მთქმელია („ნახევარ-წიწილა“ VI); მათი (შაშვების) გაბედული სტვენა შორს გაისმოდა, იბნეოდა ჰაერში, როგორც „ნანინა“ დედისა, მასიამოვნებელი, დასათირებელი, მშვიდობიანის ძილის მომგვრელი (უსურვაზის დასჯა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.