და-ს-ტაცებ-ს

1. მოსტაცებს, წაართმევს (ბევრს).
    

   ხელ-კუდი გამაშვებინა, ღვარმა დამტაცა ხარები („გუთნისდედის ჩივილი“).

2. ჩაავლებს, წაავლებს, დაუჭერს.
    

   „ერთს წამს ხელს ვინამ დამტაცა, ტარი ჩამიდეა ხანჯრისა“ („ალუდა...“, III).

   იხ. აგრეთვე: ს-ტაცებ-ს, შე-ს-ტაცებ-ს
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.