დიაც-ი

1. ქალი, დედაკაცი.
    

   „ჩვენ არაყ შავსვავთ ჩალხიავ, დიაცთ საქმეა ქვითინი“ („ჭირისუფალი“).

2. ცოლი
    

   „რა ამბავია, დიაცო? ხმალი მინდა და ხანჯალი!“ („სტ.-მასპ.,“V).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.