,,მსხვერპლის შეწირვის დროს ხევისბერის მიერ წარმოთქმული ლოცვა“ (ა. შან).
- ხევსური ხევისბერი, როგორც ფშაველი, თავის „დიდებაში“ არ დაივიწყებს თამარს („თამარის ცხვარი ფშავში“);
- (ხევისბერი) ხანჯარს აიძრობს, დიდების სათქმელად დაეღირება („ალუდა...,“ V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.