და დგ დე დვ დი დო დრ დუ დღ
დია დიბ დიდ დილ დინ დირ დიყ

დიყ-ი

ლათ. Heracleum
მცენარეა, ნესტიან ადგილებში იზრდება, აქვს ღრუ ღერო, დიდი ფოთლები და ქოლგასავით შეკრული თეთრი ყვავილები. ქოხის გარშემო ტყედ იდგა დიყი და შუპყა მწვანია („ეთერი“, V); წყლის პირას ვიჯექ და დიყის სტვირს ვაკეთებდი („პატარა ნწყემსის ფიქრები“).
 
დიყიან-ი: (კაცი) ხან თავს დააჩენს კლდის პირზედ, ხან დიყიანში ხტებოდა („გიგლია“, VI).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9