ალაფი

1. „დავლა, ომში ნაშოვარი ქონება“ (ა. შანიძე.).
    

   საძევარი აქვთ ხევსურთა ძვირი განძი და ალაფი („სტუმარ-მასპინძელი.“, XII).

2. „მარცვლეულისა და ფქვილის ვაჭარი“ (გლ).
    

   იმის უცნობი არ იყო ბაზაზი, აღარც ალაფი („ერთი სიყვარულის ამბავი“, I).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.