თითქოს მოჰქონდესთ კულუხი, სიმღერით მოსდევს ერიო („მოხუცის ნათქვამი“, III);
„როგორ არა, შენი ჭირიმე! მაშ! მაშ?“ - უპასუხებდა თავშიშველა ერი („დროშა“, III)
იერი.
მსურდა ქურდულად შემეტყო მეფის ერი და ფერია („მოხუცის ნათქვამი“, IV);
ადვილად საცნობი იყო კაცი ფშაურის ერითა („ბახტრიონი“. III).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.