ებ ეგ ედ ეე ეზ ეთ ეკ ელ ემ ენ ეო ეპ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეღ ეშ ეჩ ეც ეძ ეწ ეჭ ეხ
ერ- ერგ ერე ერთ ერჯ

ერ-ი

  1. ხალხი
     
    თითქოს მოჰქონდესთ კულუხი, სიმღერით მოსდევს ერიო („მოხუცის ნათქვამი“, III);
    „როგორ არა, შენი ჭირიმე! მაშ! მაშ?“ - უპასუხებდა თავშიშველა ერი („დროშა“, III)
  2. იერი.
     
    მსურდა ქურდულად შემეტყო მეფის ერი და ფერია („მოხუცის ნათქვამი“, IV);
    ადვილად საცნობი იყო კაცი ფშაურის ერითა („ბახტრიონი“. III).
    წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9