ერთიან

1. ერთიანად, მთლიანად.
    

   „ირმებსა იალაღზედა არ გაგიგია, რა ექნათ? ძნა-თივა ჩემი ერთიან რქითა და ფეხით გაექნათ! („ნადირთა პატრონი“)..

2. უცებ, მოულოდნელად.
    

   წამოფრინდა ეს ძაღლი, დაუწყო რასმე ლაქუცი“. („ერთგული მეგობარი“,II); „ერთიან ირმების ხრომა ჩემზედ მაიღო თქრიალი“ („მონადირე“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.