აბა, ვიფიქროთ კარგადა, მართლა არ არის ესია?! („მთათა ერთობა“);
რა დავუშავე ღმერთს ან კაცს, რადა, რისთვის ვარ ესია?! („ქებათა-ქება“,- მავნე).
(ესე+მეშველზმნისეული ა) ასე არის.
თქვენი კანონი თქვენ იცით, ჩემი კანონი ესია („გოდება თანამედროვე სასოწარკვეთილისა“); კარგების წესი ყოფილა, დღესაც ისევე ესია („მათრია წუთისოფელმა“)..
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი