ეტყვიან დამუქრებით მიმართვისას გასაფრთხილებლად.
- „ვაჟო, შენ არ, გამაჯავრო, არ მამიყვანო ბრაზზედა“ („ქართ. ქორწ.“, III);
- „ვაჟო, დათვო, თავი დამანებე, წერას ნუ აუგდიხარ“ („მოგონება“);
- „ვაჟოთ, თქვენ ჭკვიანადა, თორო მე ვიცი, როგორც გაგიტევთ!“ („სცენა მთაში“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.