 |
 | |
ჰ-ყუდი-ა, ჰ-ყუდავ
აყუდია; დგას.
- "შეგეშვენის, დედამიწაზე ვეყუდნეთ ჩირქმოცხებულნი?!“ („მთათა ერთობა");
- „(მამიდა) ჯერ ხომ სულ ფეხზე ჰყუდავ და წეხელ სულ ფეხზე იტრიალა“ („მოგონება“).
იხ. აგრეთვე: ვეყუდნეთ
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |