 |
 | |
თიკვ-ი
ჩითის ან აბრეშუმის ქსოვილის ნაჭერი, ნაკუწი.
- თავზედ თამარს შავი თიკვი ეხურა ჩიქილის მაგივრად („შთაბეჭდ., “ III)
- (დიდედა) კერის პირას ჩამოჯდა, გამოხსნა თიკვი, რომელშიც ბურნუთი ჰქონდა შეხვეული თავზედ თამელშიც („საოცნებო“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |