ისია

1. (ისი+,,არის“ მეშველზმნისეული ა) ის არის, „წყლულები თავად ამბობენ, იმათ მოწმობა ისია“ს“ („მანდილი“, VIII).
2. (ისი+პროსოდიული ნი ა) ის. „თუ გაურიო ტყუილი, არ ვთქვა. რაც ვიცი ისია..“ (ვარ.) („მანდილი“).
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.