ისივ

1. ისევ, კვლავ.
    

   რა კარგნი რამ დახოცილან.ისივამც ადგებიანო!(„ჩანაწ.“);

   „ორი ნატყვიარი სჭირდა, ისივ თოფსა სტენდისო“ (ვარ.) („პაპასი და...“). .

2. იგივე, ისევ ის.
    

   ისივ ვაჟია ამირან, გუშინ რო ჩამუქარობდა („დროშა“,I).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.