იქავ

1. იქვე. „ფუნჩურაშვილმა) საცა თავისა დაიკვეხოს, იქავ ჩვენიცა თქვას“ („ფშაველი და...“ VIII).
2. ისევ, კიდევ.
    

   „პოტატურიც აილესავ იქავ?“ („ვინ არის მართალი?“);

   (ხატები) ნასახელარ-გამარჯვებულნი „იქავ ხევსურეთს“ მოიქცნენ („რამე-რუმე მთისა“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.