შხივილის ხმას გამოსცემს, იშხუვლებს.
- მთვარე ცას შემოსწყრომია, წყალი ჩაჰხუის შორადა, ტირილად მესმის ჩხრიალი მისი ხევიდამ ორადა.
- აგერა კიდევ იშხივლა, სული ამოჰხდა სწორადა! („მთათ ძილი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.