წვივი, კანჭი; კაჩა-ნ-ი
- წვივები, გაზები“ (ვაჟა)
- „თუ საით ფეხი ჩასცა (ხაფანგში), ფინთად კი დასტაცებს ძმობის მაღმა, ი კაჩას“ („სცენები“,– ფშავლ. ცხოვრ., სცენა I). სულკურთხეულის გაზდილსა რა გძელნ კაჩანი ჰსხიანო! (ვარ.) („ორი გმირი “).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.