 |
 | |
კენჩხა, კენჩხო
,,თავის ქალა“ (ვაჟა),
- ამასთანავე უნდა მიექცეს ხალხის ჯიშის შესწავლის დროს ყურადღება ტყავის ფერს და კენჩხოს მოყვანილობას (ვარ.) („ხევსურები“);
- გამოქვაბულის ზემოთავში ელაგა გამოხრული კენჩხოები, კარებისკენ წვრილი ძვლები („გოჩი“);. „მაღლა დაგიცდა (ტყეია) ბეჩავო, კენჩხს არა სჭირს ძვლისასაა („ალუდა...“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |