კვალად(ა)

1. კვლავ, ისევ, აგრეთვე.
    

   გული ხომ უწუხდებოდა, წყალსაც ასხამდენ კვალადა („მოგონება “).

2. ,,მსგავსად“ (ა. შან.), ისე, როგორც...
    

   ხვალისა უფალმა იცის, ეს არის ცუდი ნიშანი: მიცქერენ კურდღლის კვალადა, როგორც ქვეყანი ეიცანი („დათვის ტირილი “).

3. კვალდაკვალ, უკან.
    

   (ლელამ) ცხენი მოღრიჯა, გასწია, ქვითინი გაჰყვა კვალაღა („ბახტრიონი“, VIII).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.