განწირული, სასოწარკვეთილი ხმით.
- (დედა შვილს) თან დასჩურჩულებს კვეთების ხმითა: „შენ გენაცვალე. იმედო სოფლის“ („სულა და კურდღელა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.