 |
 | |
კი
მტკიცებითი ნაწილაკი, რომელიც პროკლიტიკად ერთვის ზმნას (უდრის იმერულ „ქე“-ს, რაჭულ-ხევსურულ „ქვე“-ს) (ვაჟას ნაწერებში კი ზმნის წინამავალი სიტჟვის ენკლიტიკად არის ხოლმე დაბეჭდილი).
- როდი მიიღო უფალმა ჩემი ვედრება მუდარა, ვითომ კი-მეშველებოდა, ვითომ მწყალობდა მუდამა („სიზმარი ამირანისა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |