კა კბ კე კვ კი კლ კმ კნ კო კრ კუ
კი კი, კით კილ კინ კირ კის

კინჭუხ-ი

შიშველი კლდის წვეტი, შვერილი; ნაშალ-ნუშალი კლდე.
 
(ტრედებმა) დაუცადეს ნისლის აყრას, კლღის კინკეხზედ დასხდენ („ტრედები“);
„მგელი დასჯაჯგურებია ამ ჭედილას დუმაზე, ეზიდება პირთავქვე, ის ფიქრი ჰქონდა, ამ კინჭუხებში ჩავითრევო“ („მოკეეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9