 |
 | |
ჰ-კონავ-ს
კრავს (ძნას); თოკავს, კოჭავს.
- მზევინარი... მკიდა ყანას და ძნასაც თვითონვე ჰკონავდა („უძმოს-ძმა“, II);
- გზირ-ჩაფრებს მოაქვთ თოკები და ჰკონავენ სათითაოდ („ტყის კომედია“, მოქმედება II, გამოსვ. I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |